Wystąpienie: Mariusz Krystian

Pytania

1. Uzasadnienie obiecuje, że zmiany przyspieszą postępowania i zmniejszą ich koszty, ale nie podaje żadnych liczb poza tym, że wyroki w trybach konsensualnych to niemal 25% skazań. Ile rząd szacuje oszczędności dla wymiaru sprawiedliwości, ile spraw rocznie obejmą nowe umorzenia i jakich wpływów do budżetu państwa należy oczekiwać ze świadczeń od 1 tys. do 20 tys. zł?

2. Przy drobnych fałszerstwach dokumentów uiszczenie świadczenia na rzecz Skarbu Państwa jest warunkiem koniecznym umorzenia, a o tym, czy czyn jest wypadkiem mniejszej wagi, decyduje prokurator. Jakie kryteria, poza jego oceną i zażaleniem, mają zapobiec odbiorowi tego rozwiązania jako możliwości wykupienia się od odpowiedzialności?

3. Przy wniosku złożonym przed rozprawą sąd będzie mógł odstąpić od wymierzenia kary za przestępstwa zagrożone do 5 lat pozbawienia wolności, a także od obligatoryjnego obostrzenia kary oraz od środków karnych, nawiązki i przepadku, chociażby ich orzeczenie było obowiązkowe. Uzasadnienie potwierdza, że sąd może zastosować kilka takich rozwiązań naraz. Czy rząd analizował, czy tak szerokie złagodzenia nie osłabią ochrony pokrzywdzonych i funkcji odstraszającej prawa karnego?

4. Projekt zastępuje wymóg zgody prokuratora na dobrowolne poddanie się karze brakiem jego sprzeciwu, a uzasadnienie przyjmuje, że niestawiennictwo pouczonego pokrzywdzonego oznacza brak sprzeciwu. Jak projekt zabezpiecza interesy pokrzywdzonego i interes publiczny w sytuacji, gdy do uwzględnienia wniosku przez sąd wystarczy brak sprzeciwu prokuratora, a nie jego zgoda?