Adam Bahdaj

Adam Bahdaj (2 stycznia 1918 - 7 maja 1985) był polskim pisarzem, prozaikiem, dziennikarzem i tłumaczem z języka węgierskiego. Urodził się w Zakopanem; podczas studiów pracował jako przewodnik tatrzański. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Brał udział w wojnie obronnej 1939, a podczas II wojny światowej przebywał na Węgrzech, gdzie działał w środowisku Polonii. W 1945 wrócił do Polski i początkowo pracował jako dziennikarz.

Tworzył książki dla dzieci i młodzieży, a powieści sensacyjne publikował pod pseudonimem Dominik Damian. Jako Jan Kot zadebiutował tomem poezji „Iskry spod młota”. Do jego utworów należą „Do przerwy 0:1”, „Wakacje z duchami”, „Podróż za jeden uśmiech” i „Stawiam na Tolka Banana”; część z nich doczekała się ekranizacji. Przekładał poezję Lajosa Áprilyego. W 1974 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży. Jego książki przetłumaczono na 21 języków. Zmarł w Warszawie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym Północnym.

Na podstawie artykułu „Adam Bahdaj” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.