Bronisław Czech

Bronisław Czech urodził się 25 lipca 1908 roku w Zakopanem, z którym był związany przez całe życie. Był polskim narciarzem, taternikiem, ratownikiem górskim, instruktorem narciarskim i pilotem szybowcowym, a także malarzem. Startował w trzech igrzyskach olimpijskich. W 1928 roku zajął dziesiąte miejsce, a w 1932 roku siódme miejsce w kombinacji norweskiej. Zdobył 24 tytuły mistrza Polski w konkurencjach narciarskich i wielokrotnie brał udział w mistrzostwach świata.

Od 1932 roku pracował jako trener narciarski i prowadził szkołę narciarstwa zjazdowego na Kasprowym Wierchu. Uczestniczył w ośmiu wyprawach ratunkowych Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Malował na papierze i szkle, rzeźbił w drewnie oraz pisał wiersze. W czasie uwięzienia w Auschwitz-Birkenau tworzył z pamięci pejzaże tatrzańskie. Zmarł 5 czerwca 1944 roku w obozie Auschwitz.

Na podstawie artykułu „Bronisław Czech” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.