Aleksander Kowalski

Aleksander Kowalski (20 lipca 1930 - 7 lutego 2009) był polskim narciarzem, uprawiającym kombinację norweską i skoki narciarskie. Urodził się w Zakopanem, a w latach 1947-1959 reprezentował tamtejszy klub Wisła-Gwardia. Jego trenerem był Marian Woyna Orlewicz. W 1953 roku zdobył złoty medal w kombinacji podczas akademickich mistrzostw świata w Semmeringu, a w konkursie skoków zajął ósme miejsce.

Na igrzyskach olimpijskich w Cortinie d’Ampezzo w 1956 roku startował w kombinacji norweskiej i zajął 15. miejsce. Był mistrzem Polski w tej konkurencji w latach 1956 i 1957, a w skokach w 1953 roku. Dwukrotnie zdobył tytuł wicemistrza kraju w kombinacji. Wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1952 i 1957 roku. Należał do niego rekord skoczni w Szczyrku-Skalitem, wynoszący 68 metrów. Był mężem Marii Gąsienicy Bukowej i ojcem dwóch synów, w tym Andrzeja, skoczka narciarskiego. Mieszkał w Kościelisku, gdzie zmarł.

Na podstawie artykułu „Aleksander Kowalski (narciarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.