Emil Godlewski

Emil Godlewski (młodszy), polski biolog, embriolog i lekarz, urodził się 12 sierpnia 1875 roku w Hołosku Wielkim. Po ukończeniu gimnazjum św. Anny studiował medycynę i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a naukę kontynuował w Monachium, Koloszwarze i Neapolu. Po powrocie do Krakowa rozpoczął pracę naukową na UJ, gdzie w 1906 roku został profesorem. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego.

Podczas I wojny światowej współorganizował pomoc medyczną, w tym kolumny sanitarne, szpitale i akcje szczepień. Współtworzył w Zakopanem schroniska dla dzieci chorych na gruźlicę, szpital epidemiczny i łazienki miejskie; za tę działalność otrzymał honorowe obywatelstwo miasta. W 1920 roku został komisarzem do walki z epidemiami, a w latach 1922-1927 zasiadał w Senacie RP. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Papieskiej Akademii Nauk. Otrzymał tytuł doktora honoris causa UJ i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Zmarł 25 kwietnia 1944 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Emil Godlewski (1875–1944)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.