Franciszek Bujak

Franciszek Bujak (25 listopada 1896 - 11 września 1975) był polskim narciarzem, olimpijczykiem, działaczem oraz producentem nart i smarów. Urodził się i zmarł w Zakopanem. Ukończył tamtejszą Szkołę Przemysłu Drzewnego w 1914 roku. Od 1913 startował w barwach SN TT Zakopane, a w latach 1935-1938 pełnił funkcję wiceprezesa tego klubu. Służył w Legionach Polskich, C. K. Armii i Wojsku Polskim; w C. K. Armii uczył żołnierzy jazdy na nartach.

W 1920 roku zdobył srebrny medal mistrzostw Polski w skokach, a także wygrał krajowe zawody w kombinacji norweskiej i biegu na 18 km. Tytuł mistrza Polski w kombinacji obronił rok później, a w 1927 zdobył mistrzostwo w biegu na 50 km. W 1924 wystartował w I Olimpiadzie Zimowej w Chamonix, zajmując 27. miejsce w biegu na 18 km. Nie został sklasyfikowany w kombinacji norweskiej, ponieważ po upadku na treningu nie wystąpił w konkursie skoków. Po zakończeniu kariery działał w klubie SN PTT, produkował sprzęt narciarski, prowadził sklep ze sprzętem sportowym i taterniczym oraz pracował przy organizacji mistrzostw świata w 1939 i 1962 roku.

Na podstawie artykułu „Franciszek Bujak (narciarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.