Władysław Hasior

Władysław Hasior (14 maja 1928 - 14 lipca 1999) był polskim malarzem, rzeźbiarzem i scenografem. Urodził się w Nowym Sączu, a jego działalność była związana z Podhalem. W latach 1947-1952 uczył się w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem pod kierunkiem Antoniego Kenara, następnie studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1959 roku otrzymał stypendium francuskiego Ministra Kultury i studiował w Paryżu w pracowni Ossipa Zadkine’a.

Od 1957 roku prezentował prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą. W twórczości nawiązywał do surrealizmu, rzeźby abstrakcyjnej i nowego realizmu, a także do tradycyjnego rzemiosła i wytwórczości ludowej. Wykorzystywał przedmioty codziennego użytku, które gromadził w domu w Zakopanem; był uznawany za pioniera asamblażu w Polsce. Wśród jego prac znalazły się cykl „Sztandary”, „Golgota” oraz rzeźby plenerowe, między innymi „Ogniste ptaki” w Szczecinie. W 1984 roku otwarto jego autorską galerię w Zakopanem. Zmarł w Krakowie i został pochowany na zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku.

Na podstawie artykułu „Władysław Hasior” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.