Egon Petri

Egon Petri urodził się 23 marca 1881 roku w Hanowerze. Był niemieckim pianistą i pedagogiem pochodzenia holenderskiego. Początkowo uczył się gry na skrzypcach u ojca, Henriego Petri, a następnie studiował fortepian u T. Carreño i R. Buchmayera w Berlinie. Od 1901 roku kontynuował naukę u F. Busoniego w Weimarze i Berlinie, później został jego asystentem i współpracownikiem. Uczył się także gry na organach i kompozycji u F. Draesekego. Współredagował z Busonim i B. Mugellinim wydanie utworów fortepianowych J.S. Bacha.

Petri koncertował w krajach europejskich i Stanach Zjednoczonych, łącząc występy z pracą pedagogiczną. Wykładał między innymi w Manchesterze, Berlinie i Bazylei. Od 1920 roku zatrzymywał się w Zakopanem, a w latach 1926-1939 miasto było jego stałą siedzibą. Koncertował tam i wyjeżdżał stamtąd na występy oraz gościnne wykłady. Kilka dni przed wybuchem II wojny światowej wyjechał z żoną do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł na stałe. Wykładał w Cornell University, Mills College i San Francisco Conservatory. Zmarł 27 maja 1962 roku w Berkeley.

Na podstawie artykułu „Egon Petri” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.