Helena Dłuska

Helena Dłuska, polska taterniczka, publicystka i działaczka polityczna, urodziła się 13 kwietnia 1892 roku w Paryżu. Była córką lekarzy Kazimierza Dłuskiego i Bronisławy ze Skłodowskich, siostry Marii Skłodowskiej. Od najmłodszych lat mieszkała w Zakopanem. W wieku 16 lat rozpoczęła wspinaczki w Tatrach, a od 1908 roku należała do Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego. Dokonała między innymi pierwszego wejścia na Świstowy Róg oraz nowych wejść na Szczyrbski Szczyt, Rówienkową Turnię i Graniastą Turnię. Wypadek podczas samotnej wspinaczki w 1909 roku spowodował trwałe obrażenie stopy i zakończył jej działalność taternicką.

Później działała w Sekcji Ochrony Tatr i zabiegała o utworzenie parku narodowego w Tatrach. W 1919 roku leczyła się w szpitalach psychiatrycznych w Krakowie i Warszawie, a także angażowała się w działalność Polskiej Partii Socjalistycznej i edukację robotników. W 1920 roku wyjechała do Chicago, gdzie pracowała w redakcji „Dziennika Ludowego” i prowadziła odczyty dla Polonii. Zmarła 16 października 1921 roku w Chicago, wskutek zatrucia gazem świetlnym w redakcji gazety.

Na podstawie artykułu „Helena Dłuska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.