Jan Walewski

Jan Walewski urodził się 24 października 1892 roku w Zakopanem. Studiował na Politechnice Lwowskiej, służył w Legionach i uczestniczył w powstaniach górnośląskich. Po I wojnie światowej pełnił funkcję sekretarza generalnego Związku Rezerwistów oraz Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny. Był także redaktorem naczelnym dwutygodnika „Naród i Wojsko” i mieszkał w Warszawie.

W latach 1928-1938 przez trzy kadencje zasiadał w Sejmie. W II i III kadencji uzyskał mandat z ramienia BBWR, a w IV został wybrany z listy państwowej, zdobywając 43 187 głosów w okręgu obejmującym powiaty wadowicki, żywiecki i myślenicki. Pracował w komisjach budżetowej i spraw zagranicznych, a w 1937 roku należał do władz Rady Okręgowej Obozu Zjednoczenia Narodowego w Krakowie. Po klęsce wrześniowej znalazł się na emigracji. Otrzymał m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Niepodległości. Zmarł 29 kwietnia 1969 roku w Mabledon w Wielkiej Brytanii.

Na podstawie artykułu „Jan Walewski (1892–1969)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.