Józef Bartoszek

Józef Bartoszek (18 marca 1940 - 10 grudnia 1997) był polskim lutnikiem, urodzonym w Zakopanem. Lutnictwa uczył się w zakopiańskim Liceum Technik Plastycznych, które ukończył z wyróżnieniem w 1959 roku. Następnie rozpoczął pracę jako nauczyciel w Technikum Budowy Instrumentów Lutniczych w Nowym Targu. Wykładał tam do 1975 roku, a równolegle studiował w Studium Pedagogicznym dla Nauczycieli Szkół Zawodowych. W 1961 roku odbył praktykę w czeskich pracowniach lutniczych jako stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki.

W latach 1960-1965 wykonywał głównie skrzypce dla dzieci i młodzieży, później konstruował przede wszystkim kontrabasy, a od 1977 roku zajmował się wyłącznie skrzypcami. Uczestniczył w Międzynarodowych Konkursach Lutniczych im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, a w 1977 roku otrzymał tam I i IV nagrodę. Zasiadał także w jury konkursów lutniczych. W latach 1982-1990 przebywał w Austrii, gdzie prowadził działalność konserwatorsko-korektorską. Wykonał ponad trzysta instrumentów, w tym skrzypce, altówki, wiolonczele i kontrabasy.

Na podstawie artykułu „Józef Bartoszek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.