Rudolf Weigl
Biolog, immunolog, lekarz
- Urodzony
- 2 września 1883
- Zmarł
- 11 sierpnia 1957, Zakopane
- Zawody
- biolog, immunolog, lekarz
Rudolf Stefan Jan Weigl (2 września 1883 - 11 sierpnia 1957) był polskim biologiem, immunologiem i lekarzem pochodzenia austriackiego. Urodził się w Przerowie, a zmarł w Zakopanem. Uczył się w gimnazjach w Jaśle i Stryju, po czym studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Lwowskim. Tam rozwijał karierę naukową, uzyskał doktorat i habilitację, a w 1920 roku został profesorem biologii ogólnej.
Podczas I wojny światowej rozpoczął badania nad tyfusem plamistym i wszami, które przenosiły tę chorobę. Opracował pierwszą skuteczną szczepionkę przeciw tyfusowi plamistemu i wykorzystał wszy jako zwierzęta laboratoryjne do hodowli bakterii wywołującej chorobę. W latach 1915-1918 pracował w szpitalu wojskowym w Przemyślu, a następnie kierował tam pracownią badań nad tyfusem. We Lwowie prowadził instytut badawczy, w którym podczas niemieckiej okupacji zatrudniał naukowców i studentów zagrożonych represjami. Po wojnie kontynuował badania w Krakowie i Poznaniu. W 2003 roku został pośmiertnie uhonorowany medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Na podstawie artykułu „Rudolf Weigl” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.